تبلیغات
کادر بسته ، نمای باز - خط فرضی
کادر بسته ، نمای باز
و خدایی که در این نزدیکیست ...

خط فرضی
ارسال در تاریخ 20 آذر 91 توسط مصطفی صفری

تشخیص نمای جدیدی که تفاوتهای قابل توجهی از لحاظ اندازه نما با نمای قبلی ندارد سخت نیست اما برش به این نوع نماها به سادگی اشتباهات را آشکار می سازد. تصویربرداران برای این که در دام این خطا و اشتباه نیفتند ، همیشه قانون ۳۰ درجه را به خاطر خود می سپارند.

 

بر اساس این قانون، نمای جدیدی که از یک شیء یکسان گرفته می شود که بر اساس آن دو نما دارای معنا و مفهوم یکسان می شوند ؛ زاویه دوربین باید ۳۰ درجه تغییر یابد.

البته، برش به نمایی که از لحاظ مفهومی و شکلی متفاوت است می تواند درست باشد مثلاً برش از یک نمای Two- shot به نمای تک شات  احتمالاً درست است زیرا نمای Two- shot می تواند متفاوت با ابتدای خودش باشد.

زوایای تصویربرداری می تواند برآیند هدایت حرکت در صحنه باشد.

یک مثال؛ برای توضیح این مطلب استفاده از عکسهای زیرین مفید است: اگر زن در حال صحبت با آن مرد به وسلیه تلفن باشد،  زوایای تصویربرداری به نظر درست و منطقی است؛ صورت زن در سمت راست یا صورتش در سمت چپ.

ما فرض کردیم که اگر دو نفر در حال صحبت کردن باشند به طوری که صورتهای آنها به طرف همدیگر باشد ؛ در مورد مکالمه تلفن رعایت این اصل زیاد ضروری به نظر نمی رسد. هنگامی که شما با یک دوربین در حال تصویربرداری هستید و نماها در ساعتهای جداگانه از هم تصویربرداری می شوند این گونه اشتباهات قابل چشم پوشی است. 

عبور از خط فرضی:

و بالاخره رسیدیم به یکی از مهم ترین مشکلاتی که همواره ما را در تدوین آزار می دهد یعنی عبور از خط فرضی. هرگاه زاویه جدید دوربین نسبت به زاویه قبلی بیش از ۱۸۰ درجه شود، شما از خط فرضی عبور کرده اید ـ خطی که بازی و حرکت بر روی آن انجام می پذیرد ـ و بر اساس این اشتباه  بازی و حرکت معکوس دیده می شود.

رعایت این قانون در طول عمل تدوین بسیار سخت است اگر چه به کار بردن این تکنیک می تواند کمک شایانی به ما نماید.

طرفداران فوتبال می دانند هنگامی که کارگردان به دوربینی که در طرف دیگر زمین قرار دارد برش نماید ، حرکت بازیکنان معکوس می شود و به این دلیل  از این دوربینها در طول  بازی استفاده نمی شود و تنها در موارد تکرار نمودن تصاویر از این دوربینها استفاده می شود و از این دوربینها عموماً هنگامی استفاده می شود که زوایایی که دوربینهای دیگر نمی توانند نشان دهند این دوربینها قابلیت به تصویر کشاندن آن زوایا را دارند.

 در برنامه های "زنده" چون وقایع در همان لحظه اتفاق می افتند معکوس نشان دادن حرکات بدیهی و اجتناب ناپذیر است. هنگامی که شما با یک دوربین کار می کنید ، معکوس نشان دادن حرکات بازیگران کمتر اتفاق می افتد ، اجازه دهید این گونه ادامه دهیم که شما قصد دارید یک نمای بسته از مردی که در سمت چپ عکس قرار دارد ، داشته باشید.

 

 اگر دوربین پشت سر زن و سمت راست او برای به تصویر کشیدن مرد سمت چپ قرار گیرد (پشت خط آبی در نمایی که نشان داده شده است) نگاه مرد در سمت چپ ما به گونه ای می شود که او با آن دو نفر به سمت راست صحبت می کند (به گونه ای که نشان داده شده شما از خط فرضی گذشته اید).

به یاد داشته باشید اگر موقعیت دوربین در شماره های ۱ و ۲ در جلوی خط آبی قرار گیرد ما حرکت بازیگرها را بدون عمل معکوس یا Reverse خواهیم داشت.

اگر نماها بسته در جلوی خط آبی تصویربرداری شوند ؛  جهت نگاه هر شخص (جهت و زاویه هر شخصی که نگاه می کند) منطبق با آنچه در نمای معرف دیدیم می باشد.

شاید یک کارگردان تصمیم دارد قانون ۱۸۰ درجه را برای به دست آوردن اثرات دراماتیکی بهتر بشکند؛ برای مثال: در طول تصویربرداری یک صحنه زد و خورد یک کارگردان عامدانه می خواهد از خط فرضی در بسیاری از نماها برای به دست اوردن اثری نامتجانس و گیج کننده عبور نماید.




طبقه بندی: کارگردانی،  تدویـــن، 
دنبالک ها: منبع،
نظرات شما