تبلیغات
کادر بسته ، نمای باز
کادر بسته ، نمای باز
و خدایی که در این نزدیکیست ...

نگاهی به مستند مهرجویی ،کارنامه 40 ساله ساخته مانی حقیقی
ارسال در تاریخ 7 مهر 92 توسط مصطفی صفری


سینمای مستند همیشه در ساختار درونی خود از روابط بینامتنی سود جسته است. یعنی یک اثر مستند در هر شکل خود، خواه گزارشی، شاعرانه، پرتره، قوم نگارانه، بحران،اجتماعی و... وامدار متنی است که پیش تر رخ داده است. و مستند ساز دوربینش را از منظر تفکر در جایی قرار می دهد تا بتواند آن موضوع را بهتر بنگرد. متون نخستین که به یک فیلم مستند راه می یابند تعاریف مختلفی دارند. گاهی این متون اجتماعی هستند،گاه جغرافیایی و...



ادامه مطلب
طبقه بندی: سینمای مستند، 
دنبالک ها: منبع،
نظرات شما
کارگردانی مستند
ارسال در تاریخ 7 مهر 92 توسط مصطفی صفری
کارگردانی فیلم مستند یک تفاوت عمده با کارگردانی فیلم داستانی دارد که عبارت است از مدیریت رخدادهای واقعی در دو مرحله­ی فیلم­برداری و تدوین و عدم اتکای کامل به ذهنیت شخصی و تخیل داستان­پردازانه­ی ساختگی و تصنعی. 
کارگردان فیلم داستانی اگر نویسنده­ی اثر خود نباشد دست کم قدرت انتخاب فیلم­نامه را داراست و بنا به تشخیص خود قادر است تغییرات لازم را در متن مکتوب اعمال نماید و یا با استفاده از متریال بیانی مبتنی بر تصویر، موقعیتی به ظاهر هم­خوان با فیلم­نامه اما به واقع کاملاً متفاوت با آن خلق نماید. 
نویسنده، بازیگر، عناصر تصویر و اشیای صحنه، صدا و موسیقی فیلم، همه و همه تحت تسلط کامل کارگردان فیلم داستانی قرار دارند و نقش تألیفی هیچ­کدام قابل مقایسه با کارگردان نیست. کارگردان فیلم داستانی مسئول مستقیم همه­ی جزئیات ساختاری و محتوایی اثرش است چون همه چیز طبق خواست و اراده­ی او و یا دست کم با تأیید نهایی او به انجام رسیده است. در نتیجه به هیچ شکلی نمی­تواند از زیر بار مسئولیت اثر خود شانه خالی کند چراکه نقش آفرینندگی او به مراتب بیشتر از کارگردان فیلم مستند است.
     در فیلم مستند اما کارگردان فقط مدیریت درست وقایع را در قاب تصویر بر عهده دارد. موفقیت یک فیلم مستند ممکن است بیش­تر مدیون سوژه­ی مستند اثر و یا رخدادهای غیرمنتظره­ی پیش آمده در مقابل دوربین باشد تا کارگردان و دیگر عوامل تولید. 
البته هنر انتخاب و قدرت نگاه هم مسأله­ی مهمی است و هر کسی نمی­تواند از وقایعی که روند رخداد آن­ها خارج از حیطه­ی اختیار است تصویر قابل قبول و جذاب ارائه دهد. اما با این همه باید پذیرفت که کار کارگردان فیلم مستند بیشتر از کارگردان فیلم داستانی با مقوله­هایی چون شانس و اقبال مرتبط است. 
یک فیلم­ساز مستند ممکن است ساعت­ها در انتظار شکار یک رویداد مستند منتظر بماند و چیزی عایدش نشود و فیلم­ساز دیگری در همان ابتدای فیلم­برداری رویدادی را شکار کند که نه تکرار آن قابل تصور باشد و نه امکان ضبط درست آن به فرض تکرار. 
در فیلم داستانی اما این لحظات تصادفی کم­تر پیش می­آید و اصلاً نمی­توان و نباید بر مبنای شانس و اقبال و بدون برنامه­ریزی دقیق اقدام به فیلم­برداری فیلم داستانی نمود.
     اما ویژگی مورد اشاره چه مزیتی برای کارگردان فیلم مستند دارد و چه مسئولیتی برای او ایجاد می­کند؟ به طور خلاصه می­توان گفت تکیه­ی این­چنینی به رویدادهای واقعی و محدودیت کارگردان مستند در به تصویر کشیدن امور کاملاً ذهنی و تخیلی، نگاهی واقع­بینانه­تر به او بخشیده و سندیت کار او را بالاتر می­برد.
 احتمال این­که کارگردان فیلم مستند به آفت شایع خودمحوری، بی­توجهی به نیاز مخاطب، و نظریاتی همچون هنر برای هنر دچار شود بسیار کم­تر از کارگردان فیلم داستانی است و همین البته یک مسئولیت مهم بر دوش او می­گذارد: این­که چون با واقعیات سر و کار دارد نه با تخیلات داستانی و واگویه­های شخصی، می­بایست همیشه در مسیر حق و راستی حرکت کند و همواره به حقیقت وفادار بماند.



طبقه بندی: سینمای مستند، 
دنبالک ها: منبع،
نظرات شما
مستند پرتره
ارسال در تاریخ 6 مهر 92 توسط مصطفی صفری

مستند پرتره مستندی است که دربارۀ یک شخصیت بخصوص ساخته شده و موضوع اصلی آن توصیف زندگی و ویژگی­های شخصیتی یک فرد بخصوص است و تکنیک نیز در فرایند اجرایی آن طبعاً در راستای یاری رساندن به همین درونمایۀ اصلی ایفای نقش می­کند؛ درست مثل یک عکس یا نقاشی پرتره که قاب و نور و ترکیب­بندی و رنگ، همه در خدمت ارائۀ شمایلی خاص از چهره­ای بخصوص بوده و کم و کیف آن­ها در همین راستا تعریف می­شود. 
در مستند پرتره هیچ چیز به اندازۀ موفقیت سازنده در معرفی درخور شخصیت مورد نظرش و جلب توجه و تأمل مخاطب نسبت به آن حائز اهمیت نیست. در این نوع مستند به جای اینکه شخصیت­ها بهانه باشند برای بیان حرف و پیام، این خود شخصیت­ها هستند که معرفی­شان هدف اصلی است و هر حرف و پیام دیگر در قالب این معرفی و شناخت است که معنا پیدا می­کند. در واقع مستند پرتره با «من قال» یا گویندۀ سخن بیشتر سر و کار دارد تا با «ما قال» یا خود سخن.


ادامه مطلب
طبقه بندی: سینمای مستند، 
دنبالک ها: منبع،
نظرات شما
فیلم مستند پرتره و زندگی نامه ای: تمایز ها و شیوه ها - پی نوشت
ارسال در تاریخ 5 مهر 92 توسط مصطفی صفری
پی نوشت


ادامه مطلب
نظرات شما
فیلم مستند پرتره و زندگی نامه ای: تمایز ها و شیوه ها - قسمت نهایی
ارسال در تاریخ 5 مهر 92 توسط مصطفی صفری

موقعیت های رسمی ، در انبوه  فیلم های خبری ثبت شده اند .  در این فیلم ها ، دوربین خبری یا گزارشی از فاصله با افراد  روبرو می شود . آنها معمولا در بهترین حالت خود قرار دارند .  کافی است تصاویر دوربین های  افراد خودی و در موقعیت های ناویژه از  مقامات را با تصاویری که توسط فیلمبردارهای به اصطلاح کارت دار گرفته می شود مقایسه کنید . حتی اگر راشِ فیلم های رسمی در اختیارتان باشد ، برای درک این موضوع ، پرتره های آنها را با بخش مونتاژ شده مقایسه کنید  بعدتر به نقش این دو دسته از فیلم و چنین مواردی در  شکل بخشی به فیلم های زندگی نامه ای یا پرتره اشاره خواهد شد.



ادامه مطلب
دنبالک ها: منبع،
نظرات شما
(تعداد کل صفحات:38)      [...]   [2]   [3]   [4]   [5]   [6]   [7]   [8]   [...]